window.onload=function changeDiv() { document.getElementsByClassName("proposed_banner")[0].style.display = "none"; }
سبد خرید ( 0 )
|
مقایسه ( 0 )
جستجوی پیشرفته
جستجوی پیشرفته در این دسته بندی

اسپیرومتری(spirometry)  :

اسپیرومتری (spirometry) اولین و رایجترین عمل آزمایش کارکرد ریه است. اسپیرومتری یک معیار برای تشخیص بیماریهای مختلف ریوی و بیماریهای مزمن انسداد ریوی (COPD) می باشد که برای کنترل و نظارت بر شدت و سختی برخی بیماریهای ریه و واکنش نسبت به درمان نیز مورد استفاده قرار میگیرد.

اسپیرومترSpirometer)) دستگاهی است که توانایی بیمار را برای اینکه تا چه اندازه و با چه سرعتی هوا را به داخل ریه انتقال می دهد، می سنجد. برای اینکار بیمار به دهانه متصل به دستگاه ثبت تنفس (اسپیرومتر) می دمد. اطلاعات مربوط به تنفس که توسط اسپیرومتر جمع آوری شده توسط یک نمودار به نام اسپیروگرام (spirogram) چاپ می شود.  

متداولترین پارامترهای ریه که توسط اسپیرومتر قابل اندازه گیریست عبارتنداز:

Forced vital capacity) FVC):

مقدار هوای ممکن که شما در هر بازدم پس از استنشاق عمیق هوا از ریه بیرون می دهید.

Forced expiratory volume) FEV):

مقدار هوایی که در هر بازدم اندازه گیری می شود.

Peak expiratory flow) PEF):

مقدار هوایی که شما در هر بازدم با شدت تمام از ریه بیرون می دهید. این پارامتر معمولا همزمان با FVC قابل اندازه گیریست.

Maximum voluntary ventilation) MVV):

بیشترین مقدار هوایی که شما می توانید بطور ارادی و بدون فشار در مدت زمان یک دقیقه در هر دم و بازدم تنفس کنید.

Slow vital capacity) SVC):

مقدار هوایی که شما بعد از یک تنفس عمیق می توانید به آرامی و آهستگی بیرون دهید.

Total lung capacity) TLC):

مقدار هوایی که پس از یک بازدم طبیعی در ریه باقی می ماند.

Residual volume) RV):

مقدار هوایی که پس از یک بازدم کامل در ریه باقی می ماند که بوسیله تنفس در گازهای نیتروژن و هلیوم قابل اندازه گیری است.

Expiratory reserve volume) ERV):

اندازه گیری تفاوت بین مقدار هوای داخل ریه پس از یک بازدم عادی و پس از یک بازدم با حداکثر توان.

هيچ محصولي در اين شاخه موجود نميباشد!